• ...umysł zaś potrzebuje książek, podobnie jak miecz potrzebuje kamienia do ostrzenia, jeśli, oczywiście, ma zachować swoją ostrość...

    Co czytają mężczyźni?


    Moi drodzy, ostatnio utknęłam w martwym punkcie, zastanawiając się, co mogłabym do czytania polecić koledze. Oprócz sprawy dla mnie oczywistej (czyli ciekawy temat) kolega postawił twarde warunki: książka obyczajowa, najlepiej współczesna, jednotomowa i żeby kończyła się dobrze. Odpada Gra o tron, Millenium, Legion i wiele innych książek, które wysoko oceniłam ostatnim czasie. A robiąc w myślach przegląd moich lektur, doszłam do wniosku, że prawie nic z tego, co czytam, nie nadaje się dla faceta. Ale przecież literatury tzw. „kobiecej” już prawie w ogóle nie czytuję, więc jak to jest? 

    Wiele osób odżegnuje się od dzielenia literatury na kobiecą i męską, ale ja myślę, że taki podział jednak istnieje. Może mam stereotypowy pogląd na te sprawy, ale wydaje mi się, że, o ile kobieta może czytać wszystko, to już mężczyźni są bardziej wybredni. Bo czy facet chwyciłby się za sagę rodzinną, powieść, w której głównym tematem są kobiece rozterki, lub też książkę historyczną, nie traktującą wcale o polityce i wojnach, ale o codziennym życiu w danej epoce? Panowie nie są raczej zainteresowani czytaniem o kobietach, albo chociaż o zwykłym życiu. Ba, nawet jeśli bohater książki jest męskiego rodzaju, ale książka napisana jest przez kobietę,
    to też może stanowić problem. Inny punkt widzenia, inna wrażliwość. Wychodzi mi, że w zalewie tego, co jest na rynku, mężczyźni mają zdecydowanie zawężone pole manewru (choć w dużej mierze na własne życzenie). Przynajmniej raz kobiety mają lepiej, ha! Cały czas w głowie kołacze mi taka opinia, niedawno zasłyszana/przeczytana, że teraz właściwie cała literatura jest pisana pod kobiety, dla kobiet (i często przez kobiety). I coś w tym rzeczywiście jest.

    Co gatunkowo czytają mężczyźni? Z moich obserwacji wynika, iż standardowo jest to fantastyka, kryminały (acz chyba też nie wszystkie) i sensacja, literatura faktu i popularnonaukowa oraz książki historyczne. Jakiś poradnik od czasu do czasu. Obyczajówka – w bardzo ograniczonym zakresie. Z rozpaczy można jeszcze ratować się klasyką. Komiksy u nas praktycznie nie istnieją, to literatura niszowa. Nie chcę zastanawiać się tu nad tym, czy mężczyźni czytają statystycznie mniej. Na pewno wśród blogowiczów książkowych Panowie zdecydowanie są w mniejszości, przeglądając zaś te blogi, potwierdzam ww. tezy, co do preferencji czytelniczych mężczyzn. Co byście polecili do czytania mojemu koledze? 

    A ciekawe co też czytają ci panowie:

    Jak dla mnie Christian Bale może czytać nawet instrukcję obsługi
    Chris Hemsworth - spośród wszystkich zamieszczonych tu zdjęć, znalezienie tego ucieszyło mnie najbardziej
    Ian Somerhalder - niezła biblioteczka w tle 
    Gerard Butler - Kronika ptaka nakręcacza na plaży
    Simon Baker - dżentelmen w każdym calu
    Patrick Dempsey na śniadanie pochłania bułeczki i scenariusze
    Po George'u Clooney'u spodziewam się jakiejś ambitnej lektury
    Aleksander Skarsgard - uf, nie za gorąco?
    Dan Stevens podobno jest w jury do nagrody Bookera - czy to możliwe?
    Jake Gyllenhaal - nie wiem czemu czyta w stajni, ale who cares
    Joaquim Phoenix - palenie jest złe, można podpalić książkę!
    Joseph Gordon-Levitt: jestem Einsteinem
    Luke Evans czytając ćwiczy bicepsy
    Mark Ruffalo
    Nikolaj Coster-Waldau - czytanie najlepszym relaksem po pracy
    Winter is coming... Richard Madden
    Bradley Cooper - Poradnik pozytywnego myślenia? 
    Ryan Gosling - nie dosyć że seksowny, to jeszcze oczytany
    Johnny, i tak cię widzimy :)
    A na deser 

    Loki: czytam i nie waż się przeszkadzać

    Miłego weekendu ;)

    Wszystkie zdjęcia pochodzą oczywiście z zasobów Internetu, głównie z buszowania po Pintereście, więc stron źródłowych nie pomnę. Plakat z Orlando Bloomem to część kampanii American Library Association.



    24 komentarze:

    1. Grona gniewu spełniają wszystkie warunki, poza współczesnością. No ale 70 lat nie wieczność. Zakończenie mają otwarte, ale dające nadzieję :P A z lżejszych klimatów to może Stulatek Jonassona by się sprawdził.
      "o ile kobieta może czytać wszystko, to już mężczyźni są bardziej wybredni. Bo czy facet chwyciłby się za sagę rodzinną, powieść, w której głównym tematem są kobiece rozterki, lub też książkę historyczną, nie traktującą wcale o polityce i wojnach, ale o codziennym życiu w danej epoce?" - no to już stereotyp jeden za drugim, a przy okazji dokładasz kobietom, że niby nie są wybredne :PP

      OdpowiedzUsuń
      Odpowiedzi
      1. Tak, wiem, że to stereotypy i generalizacja, ale nie chciałam nikogo urazić, raczej poddać te stereotypy pod dyskusję. Tudzież słowo "wybredny" tu oznacza bardziej wybiorczość - wybieranie nie tyle literatury lepszej, bardziej wartościowej, ile ograniczanie się do pewnych gatunków/tematów.

        Usuń
      2. Jak każdy stereotyp, także ten dotyczący czytelnictwa męskiego i damskiego pewnie upadnie w zetknięciu z konkretnymi przypadkami indywidualnymi:)

        Usuń
      3. Heh, szkoda, że tych przypadków indywidualnych, na których mogłabym przetestować swoje teorie, znam tak mało...

        Usuń
      4. Może przeeksperymentuj członków DKK w pobliskiej bibliotece?

        Usuń
      5. O, to jest bardzo dobry trop: Dyskusyjne Kluby Książkowe. Raz np. czytaliśmy "Lalę" Dehnela (kierując się stereotypami: książka typowo kobieca). Potem mój egzemplarz książki poszedł w ruch i czytała go większość moich kolegów. Wszyscy przeżyli, genitalia nie zaczęły im zanikać, a głos się nie podwyższył.
        Wniosek: mężczyźni też mogą czytać książki o kobietach, sagi rodzinne też nie zrobią im krzywdy ;)

        Usuń
    2. Coś jednak jest w tym podziale na płeć. Ot, sytuacja z dzisiaj - przyjaciółka ma wspólne konto na fejsbuku ze swoim mężem. Dostaję wczoraj od "nich" wiadomość: "K. przywieź ze sobą dla mnie jakieś przygodówki albo kryminały". No to przywiozłam dziś, myśląc, że to dla niej. Książki chwyta mąż, a u mnie przerażenie - że jak kto? Przecież ja wybrałam kryminały, które mają spodobać się JEJ, nie JEMU. Rzeczywiście, gdybym wiedziała, że szukam książek dla faceta, wybrałabym coś mroczniejszego, bardziej klimatycznego... Ale to wszystko opiera się na stereotypach - kto wie, może jednak przypadną mu do gustu lżejsze klimaty i nie ma co się lękać, że coś jest nie dla wszystkich?

      Mój mąż pierwszy zainteresował się 'Zmierzchem', zdarza mu się czytać Sparksa i prosić mnie o polecenie czegoś lżejszego. Więc ze wszelkich stereotypów zdecydowanie się wyłamuje ;)


      Co do panów ze zdjęć - wspaniały widok, wierzę, że większość z tych fotografii nie jest pozowana :)

      OdpowiedzUsuń
      Odpowiedzi
      1. Mam poczucie, że kobietom jest o wiele łatwiej polecić coś do czytania, pomijając już fakt, że takie prośby o "polecanie" to koszmar każdego mola książkowego. Mężczyzna czytający Sparksa? - no, no :)

        Usuń
      2. Kobietom łatwiej coś polecić? Spróbujcie polecić coś mojej żonie: Jak zwykła mawiać: "Cztery tysiące książek w domu i nie ma co czytać" :P

        Usuń
      3. A to doskonałe :) - chyba rozpuściłeś małżonkę ;)

        Usuń
      4. To niewykluczone. Ale możliwe też, że mam ograniczoną liczbę książek, które pasują do kategorii: "Przeczytałabym coś, tylko nie wiem, na co mam nastrój" :D

        Usuń
      5. "Cztery tysiące książek w domu i nie ma co czytać" - piękne :D
        Mam ten sam problem z polecaniem czegoś mojemu chłopakowi i to nie dlatego, że jest mężczyzną, tylko dlatego, że ja czytam jak nałogowy palacz pali papierosy, odpalam jedną od drugiej i się za długo nie zastanawiam, bo całe moje życie to tworzenie sobie listy tego co mam przeczytać. Mój chłopak natomiast nie ma listy, a wybieranie kolejnej książki to kwestia nastroju. Tylko że nie do końca umie zwerbalizować jaki to jest nastrój i ja muszę zgadywać. Więc to "Przeczytałabym coś, tylko nie wiem, na co mam nastrój" jest niezależne od płci.

        Usuń
      6. Jakbyśmy pisali o tym samym przypadku :D

        Usuń
    3. Hm, no, coś w tym jest. Wśród moich znajomych męska część na szczęście też czytała, ale faktycznie jak fantastyka, to taka z rąbaniem głów i tryskającą krwią, jak dreszczowce, to King, a kryminały też raczej nie z gatunku tych "poczytam sobie do poduszki". No i dobrze :). Bardzo mnie to cieszy. I bardzo mnie irytuje, że faktycznie mnóstwo książek jest teraz dopasowywanych do, hm, kobiet, dziewcząt? Jak wchodzę na dział fantastyki, to połowę książek od razu z góry odrzucam, bo nie mam ochoty, żeby smoki, miecze, wojny i potwory wszelakie musiały ustępować miejsca nudnym romansom (obojętnie czy wampirzym - których swoją drogą ciągle pełno, ZA pełno - czy jakimś jeszcze innym). Gdy chcę naprawdę dobrej, mięsistej, treściwej historii, pewniej sięgnę po coś, co poleci mi jakiś kolega, niż po to, co podsunie mi koleżanka. Oczywiście bez generalizowania, mam kolegów, którzy czytają rzeczy, które mnie nie ciągną, i koleżanki, którym ufam w temacie doboru lektury. Ciekawa jest jeszcze tendencja literatury zagranicznej (nadal mówię głównie o fantastyce) i literatury polskiej - o ile to pierwsze w moim odczuciu "obniża progi" i łatwiej mi odnieść wrażenie, że książka została pomyślana dla młodszych czytelników lub płci żeńskiej (w sensie trochę odrealniona), o tyle polscy pisarze ciągle utrzymują się raczej w nurcie brutalności, krwi i walki o honor. To taki ogólny pierwszy rzut oka na półki na księgarniach, oczywiście, że jak się przyjrzeć, to to nie jest zasada ;).

      OdpowiedzUsuń
      Odpowiedzi
      1. No tak, ale właśnie chodzi o to, że literatura którą czytają kobiety to nie są tylko "nudne romanse", a mężczyźni niekoniecznie muszą czytać tylko to, co ocieka krwią. Krzywdzące jest też, jakby nie było stwierdzenie, że jeśli książka jest dla kobiet, to "obniża ona progi" - może stawia inaczej akcenty (i dlatego może się nie podobać mężczyznom), ale nie znaczy to, że jest ona gorsza.

        Usuń
      2. Naprawdę? Ja mam wrażenie, że właśnie tak, właśnie ta literatura, którą znajdziemy pod "literatura kobieca" albo która będzie w domyśle przeznaczona bardziej dla pań (co czasem zaznacza autor w jakimś wywiadzie na przykład), "obniża progi", to znaczy odrealnia świat, wygładza rzeczywistość, "brzydkie i złe" rzeczy przedstawia tak, żeby za bardzo w oczy nie kłuło i tak dalej. Oczywiście, że to nie jest jakaś jedyna słuszna reguła i są dobre książki "dla pań", ale takie odnoszę wrażenie odnośnie ogólnej tendencji.
        Jasne jest też dla mnie to, że nie wszyscy panowie muszą czytać to, co ocieka krwią, a kobiety nie czytują tylko nudnych romansów, ale to chyba od zawsze było oczywiste, że nie ma jednego konkretnego podziału i preferencji czytelniczych tyle, co ludzi? ;)

        Usuń
      3. Mnie się wydaje, że fantastyka tym bardziej odrealnia świat, tylko że w inny sposób, więc takie czytadła fantastyczne są dla mężczyzn tym samym, co typowo babskie czytadła (bo o takich chyba tu mowa) dla kobiet - więc wcale nie jest to literatura jakościowo lepsza

        Usuń
    4. Muszę przyznać, że z tego co obserwuję, kobiety rzeczywiście więcej czytają. Ale, ale powoli zacierają się granice tego, co dla kobiet, albo dla mężczyzn. Myślę, że czytelnik stopniowo dojrzewa do coraz bardziej wymagających lektur, niezależnie od płci. Reszta jest kwestią gustu. Kiedy ktoś chciałby, żebym poleciła mu jakąś książkę, nie zastanawiam się nad jego płcią, ale właśnie tym co lubi, jaki jest jego charakter. Czasem ktoś, kto czyta zwykle poważną literaturę faktu, ma ochotę na coś bardziej rozrywkowego - i to też nic złego.

      OdpowiedzUsuń
    5. Muszę się z Tobą zgodzić, faceci faktycznie mają gorzej w tym jednym przypadku... Mój tata pochłania fantastykę i sensację stąd wiem, ze to zawsze dobry wybór dla mężczyzny, ale obyczajówka? Moję jedynie polecić "Koniec punku w Helsinkach" i "Grandhotel" Jaroslava Rudisa :) A może PIlch i jego "Pod mocnym aniołem"? Zawsze dobrze znać książkę przed pójściem do kina :)

      OdpowiedzUsuń
    6. No widzę, że się dobrze wstrzeliłam z tą moją notką ;) zupełnie mi to przypadkowo wyszło

      OdpowiedzUsuń
      Odpowiedzi
      1. Napisałaś dosadnie, ale ja mam wrażenie, że to właśnie tak wygląda - mimo że jest wiele świetnych pisarek i mnóstwo doskonałej literatury stworzonej przez kobiety, to jest ona w jakiś sposób dyskredytowana, zwłaszcza jeśli mowa jest w niej o kobietach.

        Usuń
    7. Ja nie lubię podziału na książki męskie i kobiece. Może dlatego, że termin literatura kobieca jest często używany pejoratywnie, a przynajmniej lekceważąco. Polecałabym mniej po prostu książki, w których na pierwszy plan wysuwa się mocno zarysowany wątek miłosny, chociaż znam panów, ktorzy dobrze się bawili przy Bridget Jones. Myślę, że wiele skandynawskich kryminalow ma bardzo mocno,zarysowany wątek obyczajowy. A z prawdziwą współczesną obyczajówką przez duże O, to w ogóle, mam wrażenie ostatnio, slabo... Albo ja nie trafiam...

      OdpowiedzUsuń
      Odpowiedzi
      1. Otóż to - określenie "literatura kobieca" ma pejoratywne zabarwienie (na zasadzie stereotypów funkcjonujących od setek lat, że to co kobiece jest gorsze) i problem kiedy wrzuca się do jednego wora i opatruje etykietką "literatura kobieca" wszystko napisane przez kobiety i dla kobiet.

        Usuń
    8. Wydaje mi się, że mężczyźni szukają w książkach przede wszystkim akcji, a kobiety lubią czytać o uczuciach, przeżyciach. Jak to zazwyczaj bywa, nasze gusta nieco się różnią.

      OdpowiedzUsuń

     

    Ulubione

    About Me

    Moje zdjęcie
    Katowice, Śląsk
    Mól książkowy starej daty. Z urodzenia i zamieszkania Ślązaczka, choć serce ciągnie mnie w góry. Kocham przyrodę, ciepło i słońce. Zachwycają mnie krajobrazy południowej Europy, jestem italofilką. Uwielbiam koty i żałuję, że mam zbyt małe mieszkanie, by przygarnąć jeszcze co najmniej jednego. Najlepiej rudzielca :) Kontakt do mnie: joly_fh@gazeta.pl